قیامت

سلام

گمان می کردم قیامت تنها یک روز خاص اتفاق می افتد.

گمان می کردم آن روز وحشتناک که زمین و زمان می لرزد، برای همه انسان ها در یک

روز خاص اتفاق می افتد.

گمان می کردم همه انسان ها ،مصائب روز قیامت را با هم تجربه می کنند در یک روز و

یک زمان خاص.

گمان می کردم بشر هزاران هزار سال را پشت سر می گذارد تا به روز قیامت برسد.

ساعتی که روز شب می شود... کوه ها می جنبند... خورشید سیاه می شود...

آه

چه می دانستم که قیامت برای هر کسی جداست...

چه می دانستم برای هر انسانی یک روز متفاوت روز قیامت می شود...

چه می دانستم برای هر انسانی در زندگیش قیامت و یا حتا قیامت هایی رخ خواهد داد.

روزی که همه جا سیاه و تاریک می شود...

روزی که زمین و زمان می لرزد...

روزی که زمین زیر پایش سست می شود و فرو می ریزد.

روزی که از آسمان سنگ می بارد...

روزی که تمام وجودش را آتشی سوزناک فرا می گیرد...

روزی که نفسش بند می آید و توان فریاد زدنش نیست...

روزی که صدایش به گوش کسی نمی رسد... روزی که فریاد رسی نیست...

روزی که حتا خدا هم ناله های او را نمی شنود...

آری آن روز روز قیامت است...

روزی که انسان با چشمان خود مرگ عزیزترینش را می بیند روز قیامت است...

روزی که روز مرگ مادر است روز قیامت است...

روزی که شبی سیاه و تاریک می شود...

از زمین و زمان آتش می بارد و فریاد رسی نیست...آن روز، روز قیامت است

جستجوگر کویر...

جستجوگر کویر - خط سوم...